ประเพณีงานช้างสุรินทร์

งานช้างและงานกาชาดจังหวัดสุรินทร์

   งานช้างสุรินทร์ มีต้นกำเนิดมาจากกลุ่มชาวพื้นเมืองที่เรียกว่า "ส่วย"ซึ่งมีความชำนาญนาการจับช้างป่ามาฝึกฝนให้ทำงานต่าง ๆ ซึ่งกล่าวกันว่า พวกส่วย เป็นผู้อพยพมาจากเมืองอัตขันแสนแป เมืองจำปาศักดิ์ประเทศลาว ซึ่งเป็นชนเผ่าที่เลี้ยงช้างมาจากบรรพบุรุษ 
   ชาวส่วยกลุ่มนี้ได้อพยพมาตั้งรกรากที่หมู่บ้านตากลาง ตำบลกระโพ อำเภอท่าตูม จังหวัดสุรินทร์ ชาวส่วยได้สืบสานขนบธรรมเนียมประเพณี และวิถีชีวิตตามบรรพบุรุษ จึงได้มีการไปจับช้างป่าในฝังประเทศกัมพูชามาฝึกฝนเพื่อนำไปลากไม้ในป่า จนเมื่อปี 2502 ไทยได้เกิดข้อพิพาทกับกัมพูชา ชาวส่วยจึงไม่สามารถเข้าไปจับช้างได้อีกต่อไป 
   นับตั้งแต่นั้นมา ชาวส่วยจึงหันมาเลี้ยงช้างเพื่อการใช้งานในบ้าน ฝึกสอนให้แสดงท่าทางต่าง ๆ เพื่อจะนำช้างออกไปแสดงแทนการทำงานในป่าและการฝึกช้างเพื่อขายเพียงอย่างเดียว หลังจากนั้นมา องค์การส่งเสริมการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย จึงส่งเสริมการแสดงช้างเป็นงานประจำปีของจังหวัดสุรินทร์ โดยจัดขึ้นเป็นประจำทุกปี เป็นต้นมา

งานช้างและงานกาชาดสุรินทร์ จัดขึ้นเป็นประจำทุกปีในช่วงเดือนพฤศจิกายน ถือได้ว่าเป็นงานประจำปีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของชาวสุรินทร์ โดยงานแสดงช้างจะจัดพร้อมกันกับงานกาชาดจังหวัดสุรินทร์ เป็นที่รู้จักกันทั้งนักท่องเที่ยวชาวไทยและชาวต่างชาติ ต่างมุ่งหน้าสู่จังหวัดสุรินทร์เพื่อชมการแสดงของช้างอันยิ่งใหญ่อย่างคับคั่งเป็นประจำทุกปี 

ภายในงานมีการประกวดตกแต่งรถอาหารช้าง การแสดงขบวนแห่ช้างเข้าเมืองกว่า 300 เชือก พิธีต้อนรับและเลี้ยงอาหารช้าง โต๊ะจีนยาวกว่า 500 เมตร พร้อมอาหารกว่า 50 ตัน การแสดงความสามารถของช้าง และการแสดงแสง สี เสียง ที่ยิ่งใหญ่เป็นประจำทุกปี